گفتند راه 6 فرسخ است و همهء راه مسطح و خوب بود . اين اشعار در آن منزل ثبت شد : لمؤلفه ياد آمدم فضاى خوش و آن هواى قم * آن روزها كه بود مرا در سراى قم بيرون شدم ز حضرت عبد العظيم شبى * تا صبح شاد بود دلم در هواى قم رفتم به راه تازه كه مانند كهكشان * اندر زمين كشيده ز رى تا فضاى قم هرجا رباط تازه و مهمان خانه [ اى ] * كرده بنا شهنشه دوران براى قم شاه زمانه ناصردين آن‌كه حافظش * باشد دعاى جمله ، خصوصا دعاى قم زين راه تازه گشت خلايق اميدوار * شادىكنان ، غنى و فقير و گداى قم افزون ز چهارصد بود آن‌جا تن عزيز * سرّى است از ازل به خدا در بناى قم اى آن‌كه سال‌ها به دلت دردها بود * اكنون بيا كه سير نمايى شفاى قم من داشتم بسى غم و محنت به روزگار * اكنون افاقه ديد دلم از دواى قم كم شد اگر زمان تشرف تو را نظام * شايد شود دوباره ميسّر لقاى قم شاهد اين مقال آن‌كه بعون اللّه تعالى در سال 1317 [ ه . ق . ] اين دعا مستجاب شده ، ماه رجب المرجب مفصلا به فيض زيارت اين آستانه مقدسه فايز شده ، بعض مقاصدى هم كه بود ، به حمد اللّه جابه‌جا گرديد . و مقبره [ اى ] هم در جوار حضرت معصومه ( عليها السلام ) حاضر بود ، كه مرحوم اعزاز السلطنه ميرزا اسماعيل خان جوان‌مرگ ، فرزند عزيز و دلبندم [ در ] آن‌جا دفن شده